?

Log in

The Truth of Masks

« previous entry | next entry »
May. 16th, 2010 | 07:20 pm

 

Na een week lang reflexief propageren dat de drie R-en (respectievelijk rust, reinheid en regelmaat) mij door de laatste twee collegemaanden zullen slepen, ben ik tot inkeer gekomen.

Waarom geen estheticist worden?

Dandyisme moet vast ook vertaalbaar zijn naar vrouwelijk gedrag - hoewel ik er dan aan twijfel of het dan beter is mezelf vrouwelijker of mannelijker te kleden. Maar dat zijn slechts details.

Alleen in kunst kan perfectie, harmonie en schoonheid bereikt worden, ergo: door het leven in te richten als kunstwerk, ben ik grotendeels van mijn existentiële crisis af. Het is tijd uit de wakken van de inhoud te klimmen: laat ons kunstschaatsen aan de oppervlakte. Met veel koek. En zopie. En paarse nertsmantels.


Waarom nog proberen een moreel mens te zijn, wanneer alles uiteindelijk draait om vorm? En waarom nog proberen consistent te zijn, als je daar rigide van wordt? 

Mijn enige probleem is, dat ik verliefd dreig te worden op Oscar Wilde. En dat dat zelfs in de vorm niet mogelijk is.
 

 

 

 

Link | Kritiek? | Share

Comments {0}